Τι λείπει από τον Άρη για να γίνει κατοικήσιμος; - TECH

Τι λείπει από τον Άρη για να γίνει κατοικήσιμος; – TECH


Η εποίκηση του ανθρώπου στον Άρη είναι ένα από τα μεγάλα στοιχήματα της επιστήμης και ποτέ δεν φεύγει από το επίκεντρο των ερευνών. Τι λείπει όμως;

Όλα ξεκίνησαν το 1971 όταν ο γνωστός αστροφυσικός Καρλ Σαγκάν είχε παρουσιάσει σε επιστημονικό άρθρο τη θεωρία ότι η εξάτμιση των παγωμένων όγκων στον βόρειο πόλο του πλανήτη θα οδηγούσε σε πύκνωση της ατμόσφαιρας, υψηλότερες θερμοκρασίες μέσω του φαινομένου του θερμοκηπίου και αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης νερού σε υγρή μορφή.

PGRpdiBzdHlsZT0iIiBjbGFzcz0ibWFpbl9iYW5uZXIgaGlkZGVuLXNtIGhpZGRlbi14cyI+CgkJCTxzY3JpcHQgYXN5bmMgc3JjPSIvL3BhZ2VhZDIuZ29vZ2xlc3luZGljYXRpb24uY29tL3BhZ2VhZC9qcy9hZHNieWdvb2dsZS5qcyI+PC9zY3JpcHQ+DQo8IS0tIEF0aGVuc19BcnRpY2xlX0lubGluZV9EZXNrdG9wXzMzNl8xIC0tPg0KPGlucyBjbGFzcz0iYWRzYnlnb29nbGUiDQogICAgIHN0eWxlPSJkaXNwbGF5OmlubGluZS1ibG9jazt3aWR0aDozMzZweDtoZWlnaHQ6MjgwcHgiDQogICAgIGRhdGEtYWQtY2xpZW50PSJjYS1wdWItNTkzNzE0Nzg0MzU3MDUyNCINCiAgICAgZGF0YS1hZC1zbG90PSI4OTY4NTU1NzQ0Ij48L2lucz4NCjxzY3JpcHQ+DQooYWRzYnlnb29nbGUgPSB3aW5kb3cuYWRzYnlnb29nbGUgfHwgW10pLnB1c2goe30pOw0KPC9zY3JpcHQ+DQo8c2NyaXB0IGFzeW5jIHNyYz0iLy9wYWdlYWQyLmdvb2dsZXN5bmRpY2F0aW9uLmNvbS9wYWdlYWQvanMvYWRzYnlnb29nbGUuanMiPjwvc2NyaXB0Pg0KPCEtLSBBdGhlbnNfQXJ0aWNsZV9JbmxpbmVfRGVza3RvcF8zMzZfMiAtLT4NCjxpbnMgY2xhc3M9ImFkc2J5Z29vZ2xlIg0KICAgICBzdHlsZT0iZGlzcGxheTppbmxpbmUtYmxvY2s7d2lkdGg6MzM2cHg7aGVpZ2h0OjI4MHB4Ig0KICAgICBkYXRhLWFkLWNsaWVudD0iY2EtcHViLTU5MzcxNDc4NDM1NzA1MjQiDQogICAgIGRhdGEtYWQtc2xvdD0iMTQ0NTI4ODk0OSI+PC9pbnM+DQo8c2NyaXB0Pg0KKGFkc2J5Z29vZ2xlID0gd2luZG93LmFkc2J5Z29vZ2xlIHx8IFtdKS5wdXNoKHt9KTsNCjwvc2NyaXB0Pg0KCQkJPC9kaXY+

PGRpdiBzdHlsZT0iIiBjbGFzcz0ibWFpbl9iYW5uZXIgdmlzaWJsZS1zbSB2aXNpYmxlLXhzIj4KCQkJPHNjcmlwdCBhc3luYyBzcmM9Ii8vcGFnZWFkMi5nb29nbGVzeW5kaWNhdGlvbi5jb20vcGFnZWFkL2pzL2Fkc2J5Z29vZ2xlLmpzIj48L3NjcmlwdD4NCjwhLS0gQXRoZW5zX0FydGljbGVfSW5saW5lX01vYmlsZSAtLT4NCjxpbnMgY2xhc3M9ImFkc2J5Z29vZ2xlIg0KICAgICBzdHlsZT0iZGlzcGxheTppbmxpbmUtYmxvY2s7d2lkdGg6MzAwcHg7aGVpZ2h0OjI1MHB4Ig0KICAgICBkYXRhLWFkLWNsaWVudD0iY2EtcHViLTU5MzcxNDc4NDM1NzA1MjQiDQogICAgIGRhdGEtYWQtc2xvdD0iMTQ1MTc0MDQ4NiI+PC9pbnM+DQo8c2NyaXB0Pg0KKGFkc2J5Z29vZ2xlID0gd2luZG93LmFkc2J5Z29vZ2xlIHx8IFtdKS5wdXNoKHt9KTsNCjwvc2NyaXB0PgkJCTwvZGl2Pg==

Η ιδέα του Σαγκάν ελήφθη σοβαρά υπόψιν από πολλούς επιστήμονες, ωστόσο το βασικό ερώτημα ήταν το εξής: Υπάρχουν επαρκή αέρια θερμοκηπίου και νερό στον Κόκκινο Πλανήτη για να αυξηθεί η ατμοσφαιρική πίεση σε επίπεδα αντίστοιχα της Γης;

Το 2018, ερευνητές από το University of Colorado, Boulder, και το Northern Arizona Univeristy, με χρηματοδότηση της NASA, ανακάλυψαν πως η επεξεργασία όλων των πηγών και πόρων που υπάρχουν στον Άρη θα αύξανε την ατμοσφαιρική πίεση μόλις στο 7% αυτής της Γης- οπότε, πρακτικά το όνειρο της γαιοποίησης του Άρη φαινόταν πως θα παρέμενε όνειρο.

Ωστόσο, τα δεδομένα ίσως να αλλάζουν, χάρη στη δουλειά ερευνητών από το Harvard University, το Jet Propulsion Lab της NASA και το University of Edinburgh. Η κεντρική ιδέα είναι η εξής: Αντί να προσπαθείς να αλλάξεις όλο τον πλανήτη, γιατί να μην υιοθετήσεις μια πιο τοπικού χαρακτήρα προσέγγιση;

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τομείς της επιφάνειας του Άρη θα μπορούσαν να καταστούν κατοικήσιμοι χάρη σε ένα υλικό (silica aerogel- αεροτζέλ διοξειδίου του πυριτίου) που μιμείται το φαινόμενο του θερμοκηπίου στη Γη. Μέσω πειραμάτων και μοντέλων, οι ερευνητές δείχνουν πως μια «ασπίδα» πάχους 2-3 εκατοστών από silica aerogel θα μπορούσε να επιτρέπει να περνά επαρκές φως για φωτοσύνθεση, να μπλοκάρει την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία και να αυξάνει τις θερμοκρασίες από κάτω επαρκώς, πάνω από το σημείο τήξης του νερού- και όλα αυτά χωρίς να απαιτείται εσωτερική πηγή ενέργειας.

undefined

Το εν λόγω επιστημονικό άρθρο δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy. «Αυτή η τοπική προσέγγιση στο να καταστεί ο Άρης κατοικήσιμος είναι πολύ πιο επιτεύξιμη από την τροποποίηση της ατμόσφαιρας σε πλανητικό επίπεδο» λέει ο Ρόμπιν Γουόρντσγουορθ, επίκουρος καθηγητής Περιβαλλοντικών Επιστημών και Μηχανικής στο Harvard John A. Paulson School of Engineering and Applied Sciences (SEAS) και το Τμήμα Γήινων και Πλανητικών Επιστημών. «Αντίθετα με τις προηγούμενες ιδέες για να καταστεί ο Άρης κατοικήσιμος, αυτό είναι κάτι που μπορεί να αναπτυχθεί και δοκιμαστεί συστηματικά με υλικά και τεχνολογία που διαθέτουμε ήδη».

«Ο Άρης είναι ο πλέον κατοικήσιμος πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα πέρα από τη Γη» λέει η Λόρα Κέρμπερ, ερευνήτρια στο JPL της NASA. «Αλλά παραμένει ένας εχθρικός κόσμος για πολλά είδη ζωής. Ένα σύστημα που θα δημιουργούσε μικρές νησίδες κατοικησιμότητας θα μας επέτρεπε να μετατρέψουμε τον Άρη με ελεγχόμενο και κλιμακωτό τρόπο».

Το αεροτζέλ είναι ένα στερεό σαν το styrofoam που είναι κατά 99% αέρας- δηλαδή εξαιρετικά ελαφρύ. Μπορεί επίσης να εμποδίζει και τη μεταφορά θερμότητας, κάτι που το καθιστά πολύ αποτελεσματικό μονωτικό υλικό, και για αυτό τον λόγο χρησιμοποιείται και σε όλα τα οχήματα της NASA στον Άρη. Επίσης, είναι διάφανο, επιτρέποντας στο ορατό φως να περνά και μπλοκάροντας, όπως προαναφέρθηκε, την υπεριώδη ακτινοβολία. Το περισσότερο αεροτζέλ φτιάχνεται από διοξείδιο του πυριτίου (silica), που συναντάται και στο γυαλί. Σύμφωνα με τη σχετική έρευνα, το υλικό είναι τόσο αποτελεσματικό που θα μπορούσε να βοηθήσει στη θέρμανση ακόμα και στους σκληρούς αρειανούς χειμώνες.

Το επόμενο βήμα, σύμφωνα με τον Γουόρντσγουορθ, είναι τα σχετικά πειράματα να βγουν εκτός εργαστηρίου και να γίνουν σε πιο κοντινές στην αρειανή πραγματικότητα συνθήκες, όπως στην έρημο Ατακάμα στη Χιλή ή στις Ξηρές Κοιλάδες του ΜακΜέρντο στην Ανταρκτική.

Συσκευή παράγει ηλεκτρική ενέργεια και πόσιμο νερό!

Ερευνητές στη Σαουδική Αραβία ανέπτυξαν μια συσκευή, η οποία, χρησιμοποιώντας την ηλιακή ενέργεια, επιτρέπει ταυτόχρονα την αφαλάτωση του θαλασσινού νερού (και γενικότερα τον καθαρισμό του νερού ώστε να γίνει πόσιμο και κατάλληλο για άρδευση), καθώς και την παραγωγή «καθαρής» ηλεκτρικής ενέργειας. Το επίτευγμα μπορεί να βοηθήσει μελλοντικά στην αντιμετώπιση της ανεπάρκειας τόσο «πράσινου» ηλεκτρισμού όσο και καθαρού νερού σε άνυδρες και ημι-άνυδρες περιοχές.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πενγκ Γουάνγκ του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας Βασιλιάς Αμπντουλάχ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”, συνδύασαν δύο υπάρχουσες τεχνολογίες, τα φωτοβολταϊκά και το πολλαπλών σταδίων φιλτράρισμα μέσω μεμβρανών. Μια μονάδα φιλτραρίσματος τριών σταδίων είναι προσαρτημένη στο πίσω μέρος ενός φωτοβολταϊκού πάνελ.



Source link

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *